Južnoslovenski narodi u Osmanskom carstvu od Jedrenskog mira 1829. do Pariskog kongresa 1856. godine
Jugoistočna Europa u XIX. i XX. st.
045853
Beograd
1971
17,5×24,5
tvrdi
444
srpski (ćirilica)
Cijena: 33,20 EUR
U svojoj studiji, Stojančević detaljno analizira političke, ekonomske, demografske i kulturne prilike sledećih južnoslovenskih naroda i oblasti unutar granica Osmanskog carstva: Srbija i proces izgradnje države: Analizira se unutrašnji razvoj autonomne Kneževine Srbije pod knezom Milošem Obrenovićem i kasnije ustavobraniteljima, njen uticaj na sunarodnike koji su ostali pod direktnom turskom vlašću, kao i spoljna politika (uključujući Garašaninovo Načertanije iz 1844. godine). Bosna i Hercegovina: Ovaj period obeležen je dubokim unutrašnjim krizama, otporom lokalnog bosanskog begovata i ajana reformama centralne vlasti iz Istambula (Tanzimat). Ključni događaji su Husein-kapetan Gradaščević i njegova pobuna, kao i kasnija slamanja otpora koje je sproveo Omer-paša Latas. Takođe se detaljno prate i teški agrarni odnosi i bune hrišćanskog (srpskog i hrvatskog) seoskog stanovništva (npr. hercegovački ustanci). Crna Gora: Iako faktički nezavisna i u stalnom ratnom sukobu sa turskim pašama, Crna Gora pod upravom vladika Petra II Petrovića Njegoša i knjaza Danila traži međunarodno priznanje i širi svoj uticaj na okolna brđanska i hercegovačka plemena koja su formalno pod Turcima. Makedonija i Stara Srbija (Kosovo i Metohija): Stojančević istražuje izuzetno težak položaj hrišćanskog naroda u ovim oblastima, anarhiju albanskih feudalaca, opštu nesigurnost, ali i prve oblike buđenja nacionalne svesti i otvaranja škola na narodnom jeziku kroz crkveno-školske opštine. Bugarske zemlje: (Iako Bugari nisu „jugoslovenski“ u današnjem užem političkom smislu, istorijski su posmatrani u okviru južnoslovenskog stabla pod Turskom). Period obuhvata tanzimatske reforme, bune u Nišu i Vidinu, kao i početke borbe za nezavisnu bugarsku crkvu (egzarhiju).
